Το παιδί της πλατείας επιστρέφει!!!

Το πρώτο ιστολόγιο που είχα πριν καιρο με τίτλο παιδί της πλατείας και αναγκάστηκα να το κλείσω, επειδή κάποιοι με διάφορες αναφορές μου το κατέβασαν, αποφάσισα ύστερα απο 1,5 χρόνο να το ξαναθέσω σε λειτουργία  γιατί καιρός ειναι να δούμε ξανά τα πράγματα όπως ειναι, ένα site που θα γράφει αλήθειες και απόψεις όπως πάντα εναλλακτικές….απο εδώ και πέρα θα συντονιστούμε όλοι στην Πλατεία που ειναι καιρός να αποκτήσει ξανά την αρχή της.

Με κριτήριο την καλή αισθητική, την ποίηση και την πίστη σε ότι ειναι αληθινό και αυθεντικό και όχι στα ψέυτικα και στα δήθεν που μας πλασσάρουν…

Σας ευχαριστώ όλους που συμμετείχατε είτε με σχόλια, είτε με παρατηρήσεις, είτε με διαφωνίες  στην Εναλλακτικη πρόταση απο εδώ και πέρα θα τα λέμε στην πλατεία…

.

ΥΓ

To νέο ιστολόγιο θα το βρείτε στην διεύθυνση

http://topaiditisplateias2.blogspot.com/

Μεταναστέυω…και όπου με βγάλει

Σε λίγες μέρες αναχωρώ για το εξωτερικό, πάω σε μια διπλανή χώρα για κάποιες εμπειρίες και για μια περαιτέρω μόρφωση, βαρέθηκα την Ελλάδα που τρώει τα παιδιά της, βαρέθηκα την μιζέρια, την ρουφιανιά και τους δήθεν που μας το παίζουν μάγκες, δυστυχώς η ευτυχώς ειναι ο καιρός για να κάνω το βήμα που έψαχνα έστω και αν άργησα  στα 29 μου χρόνια.

Αφήνω πίσω φίλους, οικογένεια και εχθρούς αλλά δεν τους κρατάω κακία, η αλήθεια ειναι ότι θα μου λείψουν αλλά όλα ειναι προσωρινά..έτσι και αλλιώς ΟΛΟΙ είμαστε ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ.

Θα επιστρέψω(για λίγες μέρες) κοντά το Πάσχα διότι δεν υπάρχει πιο όμορφο πράγμα απο το να κάνεις πάσχα στο όμορφο νησί του Τζάντε(που αν και έχει περίεργους κατοίκους…μετράει)

Αφιερωμένο το παρακάτω άσμα

Άδεια η πόλη
Άδεια η πόλη το βαρόμετρο γεμάτο
στην Ασωμάτων τριγυρίζω
στην Ασωμάτων τριγυρίζω δίχως σώμα
Με πήρε πάλι η απουσία σου από κάτω
όπως το χώμα τη βροχή σε θέλω ακόμα
όπως το χώμα τη βροχή σε θέλω ακόμα

Σε θέλω ακόμα, σε θέλω ακόμα

Εισαγωγή…

Άλλη αγάπη
άλλη αγάπη έχει ο καθένας στο μυαλό του
σε άλλα μάτια όταν ψάχνει
σε άλλα μάτια όταν ψάχνει το είδωλό του
Δεν ειμ’ αυτός που φανταζόσουνα το ξέρω
ένα κορμί χαμένο απόψε σου προσφέρω
δεν ειμ’ αυτός που φανταζόσουνα το ξέρω

Το ξέρω, το ξέρω

Σε μια οθόνη οι τίτλοι πέφτουνε του τέλους
στο δρόμο βγαίνουνε οι τελευταίοι πελάτες
Η νύχτα ενώνει λωποδύτες και αγγέλους
στο τοίχο γράφει «είμαστε όλοι μετανάστες»
στο τοίχο γράφει «είμαστε όλοι μετανάστες»
στο τοίχο γράφει «είμαστε όλοι μετανάστες»

Περί κρίσης, μιζέριας και η μόνη θεραπεία

Το βίντεο που ξεκινώ ειναι του καλού φίλου του Ευτύχη Μπλέτσα, ένα άτομο που εκτιμώ και σέβομαι και ειλικρινά ειναι ο ΜΟΝΟΣ που εκπροσωπεί τον αφυπνισμένο άτομο, ειναι θέμα αποφάσεων τελικά αν θα οδηγήθουμε στην ευτυχία η στην μιζέρια.

Ο φίλος Ευτύχης το έχει πιάσει το νόημα και δυστυχώς αντι ο νεοΈλληνας να αλλάξει μέσα του και να γίνει πιο κοινωνικός πιο φιλικός, λίγοτερο δραματοποιημένος και περισσότερο ανθρώπινος.

Ο σύγχρονος αστικός τρόπος ζωής μας έφερε ώς εδώ στο πάτο, στην αποχαύνωση και πρέπει να το πιάσουμε το νοήμα γιατί ζούμε τις τελευταίες μέρες της Πομπηίας.

Η επαναστατούμε μέσα μας η παραμένουμε το ίδιο σαν τα κόπρανα του αστικού πολιτισμού…

Ας μάθουμε τον εαυτό μας και ας  τον αλλάξουμε, ας το προσπαθήσουμε είτε μόνοι μας, είτε με την βοήθεια ατόμων που έχουν το χάρισμα αυτό φίλοι, εραστές, γονείς, ιερείς(όχι παπαδές βολεμένοι) μπορούν να μας βοηθήσουν, αρκεί να τους ανοίξουμε την καρδιά μας.

Αυτή θα ειναι η μοναδική θεραπεία, ούτε φάρμακα,ουτέ αλκόολ, ούτε ανούσιο σέξ, ούτε φιλοδοξίες, ούτε τίποτα…

Όπως έλεγε και ένας μεγάλο Ψυχίατρος

Αυτό που δε θέλει κανείς να ξέρει για τον εαυτό του καταλήγει να επέρχεται σαν πεπρωμένο.

Καρλ Γιούνγκ ( 1875-1961 , Ελβετός ψυχίατρος)

Κλείνω με ροκ μουσική απο τον ένα και μοναδικό ροκ καλλιτέχνη που έγραψε κάποτε για τον άνθρωπο

 

Σονάτα υπό το σεληνόφως(ενα ποίημα για το σήμερα)

Οι όμορφες πόλεις δακρύζουν

Μπουκάρουν σε ενεχυροδανειστήρια μαζί με 50αρηδες

και αναγνωρίζουν βλέμματα κάτω από τις κουκούλες

Φιλιούνται με αντισφυξιογόνες

Σφίγγουν τα δόντια από οργή και ματώνουν τα χέρια από τα μάρμαρα

Οι όμορφες πόλεις μπορούν να διασχίζουν τον δρόμο χωρίς φανάρια

Έχουν τους συντρόφους τους σε κελιά

αλλά δεν περιμένουν το ξημέρωμα

γιατί ξημερώνει μέσα τους

Περπατούν μέσα στη φωτιά μα δεν τους αγγίζει

Οι όμορφες πόλεις καταγράφονται σε φωτογραφικούς φακούς και σε κάμερες ασφαλείας

μα κανένα φιλμ δεν ανατυπώνει τη γιορτή τους.

Στήνουν οδοφράγματα χωρίς αντικαταθλιπτικά, βιταμίνες και παυσίπονα

Δεν βιάζονται να γυρίσουν σπίτι

Δεν κρατούν κεριά

Δεν έχουν ανάγκη από ποπ κορν σε σκοτεινές αίθουσες.

Στις όμορφες πόλεις οι ήχοι σπασμένων κρυστάλλων ακολουθούν αρμονικές ταλαντώσεις

Δεν μιλούν για το αύριο γιατί ζούνε το τώρα.

Δεν αντιλαμβάνονται το σκοτάδι

μέχρις ότου φτάσει αργά το φως.

Οι όμορφες πόλεις δεν χρειάζονται χειροκροτητές

και κρατούν μοβ ομπρέλες χωρίς να βρέχει.

Έχουν τα μάτια μπλε από τις σειρήνες των ασθενοφόρων

και γι’ αυτό τα ιστορικά κτήρια τους είναι περιττά.

Ένα ποιήμα απο τον φίλο και γνωστό Γάκη 

Διότι η ποίηση θα νικήσει ότι και να γίνει…θα γίνει πολιτισμός αντίστασης σε μια ρημαγμένη Ελλάδα που γεύεται τους καρπούς της ήττας, του ψέμματος και της πνευματικής ένδειας.

O πολιτισμός του κώλου

Δυστυχώς με θλίβει το γεγονός ότι η Ελλάδα δεν έχει αγωνίες, δεν έχει το πολιτιστικό μέτωπο που έπρεπε για να μην περάσει το μνημόνιο 2, δεν βλέπω κανένα πνευματικό άνθρωπο αυτής εδώ της ρημαγμένης χώρας να κάνει μια κίνηση ώστε να δημιουργηθεί και στην πράξη ένα μέτωπο αντιμνημονιακό που θα θέλει μια Ελλάδα ανεξάρτητο κράτος και τους πόλίτες αυτής, είτε Έλληνες, είτε ξένους(για να μην μας κατηγορήσουν ορισμένα δήθεν διεθνιστικά άτομα) να ζούν με τις καλύτερες συνθήκες.

Διότι στο σημερινό κράτος οι  Έλληνες και οι  μετανάστες πληττόνται απο την ανεργία, απο τα χαράτσια και απο την επιθετική πολιτική των δανειστών μας.

Αντί για αυτό να έχουμε τους καλλιτέχνες που κάποτε ήταν η αρχή της πήγης της χώρας, έχουμε μόνο τον Μίκη Θεοδωράκη έναν άνθρωπο 87 ετών και τον Ντίνο Χριστιανόπουλο και μερικούς άλλους μεμονωμένους καλλιτέχνες άνω των 50.

Αντί να δημιουργηθεί μια κίνηση καθαρά συμβολική έτσι ώστε ποιητές ζωγράφοι, γλύπτες, τραγουδιστές και συγγραφείς να δημιουργήσουν μια νέα αντιστασιακή σχολή που θα αναδείξει την σημερινή εικόνα οι περισσότεροι  σοκαρισμένοι και φοβισμένοι βγάζουν τον σκασμο.

Που ειναι ρε μάγκες οι πένες γιατί τις κρύβεται, γιατί φοβάστε να γράψετε για το φώς και έχετε ερωτευθεί το σκοτάδι;

Μερικοί άλλοι  βγάζουν μερικά επαναστατικά τραγουδάκια, είτε κάνουν μερικές συνεντεύξεις και λένε ότι εντάξει εμείς φταίμε τώρα ας τα λούστούμε τώρα(διαλύοντας και μοιράζοντας ίδιες ευθύνες σε όλους).

Κλασσική περίπτωση βλάβης που δημιούργησε ο εγκέφαλος τους που ακόμα ζεί στις υπέροχες ανέραστες ψευδαισθήσεις τους…

Δεν μπορώ να το πιστέψω πως ο πνευματικός κόσμος ειναι τόσο μα τόσο αποχαυνωμένος και τόσο φοβισμένος, ειλικρινά που ειναι οι ποιητές  που ειναι οι συνθέτες να εμπνεύσουν την νέα γενιά όπως έγινε και επί Χούντας και στην Γερμανική κατοχή του 1940;

Συνέχεια βλέπω δυστυχώς  όλους τους ίδιους και τους ίδιους, και όχι μόνο αυτό αλλά βλέπω και ορισμένους όταν γίνονται πορείες, είτε τους καλεί κάποιος κλάδος(βλέπε η ΓΣΕΕ η οι αγανακτισμένοι να σκάνε μύτη για να πουλήσουν λίγο αντίδραση).

Οι πνευματικοί άνθρωπο έχουν λουφάξει στα κρατικά βιβλία, στις κρατικές επιχορηγήσεις θεάτρων, στους στενούς κύκλους της ψευτοκουλτούρας  και στους εκδοτικούς οίκους που τους πουλάν στην αγορά για μερικά τάλαντα(όπως έλεγε και ο ποιητής Γιάννης Σκαρίμπας).

Έυχομαι είτε να ξυπνήσουν σύντομα απο το κώμα τους, η να ψοφήσουν εκεί μέσα στην ανυπαρξία τους και όταν ασκούν κριτική να τους πετάνε κόπρανα φρέσκια τράγου.

Ευτυχώς που υπάρχουν κάποιοι που ακόμα αγωνίζονται, βγάζουν ποιήματα τραγουδάνε για τον κόσμο και κάνουν την δική τους αντίσταση σε ατομικό επίπεδο, όπως ο Θάνος Ανεστόπουλος που τον ξεχωρίζω μέσα στην γενική καταχνία των σφουγγοκωλάριων καλλιτεχνών που βολεύτηκαν στις καρέκλες των θέλων τους.

Είναι απο τους λίγους όρθιους ποιητές καλλιτέχνες που ξεχωρίζει.

Για εμάς χωρίς εμάς(εξεγερση λαέ εδώ και τώρα)

Δεν αντέχω να ακούω το κάθε καριόλη πολιτικό, δημοσιογράφο να μου αναλύει την πόση οδυνηρή κατάσταση βιώνει ο Έλληνας και για το πόσο το κράτος το Ελληνικό ειναι διεφθαρμένο.

Δεν αντέχω τον κάθε πολιτικό να λέει ότι θα πρέπει να κάνουμε θυσίες και να  πονέσουμε λιγότερο.

Έχω βαρεθεί αναλύσεις τύπου Μπάμπη Παπαδημήτριου και Άρη Πορτοσάλτε που εξυπηρετούνται μεγαλοεκδοτικά συμφέροντα.

Έχω βαρεθεί λαικισμούς και άδειες χωρίς νοήμα κουβέντα απο τον Αλέξη Τσίπρα και την Αλέκα Παπαρήγα και τον Φώτη Κουβέλη  που προσπαθούν να κερδίσουν απο αυτή την κατάσταση κάποια πολιτικά ποσοστά και να κοιτάξουν το μαγαζάκι τους.

Με θλίβει που δεν υπάρχουν εναλλακτικές προτάσεις η έστω μια αντιπρόταση για το πως θα κυρήξουμε σαν Ελλάδα το χρέος απεχθές και να δημεύσουμε τις περιουσίες των πολιτικών που έκλεψαν και πρόδωσαν τον τόπο.

Επίσης δεν μπορούν να καταλάβουν όλοι εκείνοι που ασκούν κριτική ότι η διαπραγμάτευση με την Τροίκα στην ουσία νομιμοποιεί τα δικαιώματα των δανειστών και φυσικά νομιμοποιεί την προδωσία και τον δοσυλλογισμό του πρώτου μνημονίου.

Το πρώτο μνημόνιο που πέρασε μας έφερε ώς εδώ, σε μια Ελλάδα ερείπιο, χωρίς αξιοπρέπεια, χωρίς εργασίες και δουλειές για τους νέους ανθρώπους.

Μια Ελλάδα που αργοπεθαίνει και αντί να δούμε το πως θα αναπτυχθεί ο τόπος, διαπραγματευόμαστε με τους διεθνής τοκογλύφους για το ποια νέα μέτρα θα μας φέρουν και άλλο στο πάτο.

Μας έχουν χρεωκοπήσει και αυτό ειναι το κύριο γεγονός που όποιος το αμφισβητεί η θα έχει χρήματα μαύρα στην άκρη σε κάποια τράπεζα αφορολόγητη(Νήσια Κείμαν, Λιχτενσταιν κλπ).

Απορώ πως οι κύριοι που το παίζαν αντιμνημονιακοί με τι θάρρος θα κοιτάξουν το κόσμο και θα περάσουν απο την βουλή τα μέτρα ΤΑΦΟΠΛΑΚΑ της τροίκας και του ΔΝΤ;

Με τι επιχειρήματα εφόσον ψηφίσουν την νέα δανειακή σύμβαση θα ζητήσουν την ψήφο του Ελληνικού λαού…

Το μόνο σίγουρο είναι ότι ΘΑ  γραφτούν στην ιστορία σαν οι μεγαλύτεροι ΠΡΟΔΟΤΕΣ…που θυσιάσαν την Ελλάδα για το καλό των τραπεζών και των διεθνών αγορών.

Για να μπορεί το καθίκι ο Σόρος να βγάζει περισσότερα λεφτά και την ίδια στιγμή ο κόσμος να πεθάνει άστεγους, χωρίς να παίρνει τα φάρμακα του αφόυ το κράτος του έκοψε

Αντιπροτείνω αυτό που έγινε στην Αργεντινή δηλαδή  ο κόσμος να εξεγερθεί να κάνει απεργίας διαρκείας, να καταλάβει Υπουργεία, εφορίες,Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, να απαλλοτροιώσει σουπερ μάρκετς,   να κάτεβουν όλοι οι πνευματικοί άνθρωποι στους δρόμους  και να απαιτήσουν δικαιοσύνη και την δημιουργία ενός νέου πολιτικού φορέα με βουλευτές διαφόρων κομμάτων και μακριά απο ταμπέλες.

Στο δρόμο στο δρόμο να σπάσουμε τον τρόμο ειναι η μόνη λύση ούτε αγανακτισμένους, ούτε ΠΑΜΕ, ούτε ΑΚ

Μόνοι μας να αυτοργανωθούμε

Το μήνυμα της Ανατροπής!!!

Προβληματίζομαι το τελευταίο διάστημα, η αλήθεια ειναι ότι οι πιέσεις που δεχόμαστε σε διάφορους τομεις, μας έχουν κάνει πολύ ευαλωτούς, ευέξαπτους και ανυπόφορους.

Δεν ξέρω αν ή ολή κατάσταση που επικρατεί αυτή την στιγμή στην Ελλάδα ειναι ένα βήμα πριν το τελικό μας χαμό, αλλά σίγουρα τα σημάδια μας οδηγούν ώς εκεί, χιλιάδες μειώσεις μισθών και κατάργηση επιδομάτων, ανελέητα απάνθρωπα χαράτσια και φυσικά μια τάση συνολικής μιζέριας επικρατεί σε όλο το φάσμα της χώρας.

Ο καθένας με το βάρος αυτό που έχει στους ώμους του, προσπαθεί να δεί πως θα ζήσει την επόμενη ημέρα, μια ημέρα πυο δεν θα ξέρεις αν θα έχει όντως την εργασία σου, που δεν θα ξέρεις ότι μπορεί να μειωθεί και πιο κάτω ο βασικός σου μισθός και θα ζείς με την μόνιμη ανασφάλεια των καιρών.

Η ανασφάλεια ειναι η πιο στάνταρ εκδοχή της ζωής μας, πλέον κανείς δεν μπορεί να ειναι σίγουρος για το πιθανόν τρόπο να επιβιώσει.

Θα μου πεις και τι με αυτό;

Ψυχικά ο κόσμος σβήνει και αυτό ειναι το ανησυχητικό…ο κόσμος αν δεν ανατρέψει τον λαό αυτό και δεν βρει το κουράγιο να ανατρέψει την κατάσταση και να οδηγήσει την χώρα σε μια ομαλότητα και σταθερότητα θα γίνουμε η ταφοπλάκα της Ελλάδος.

Χιλιάδες νέοι φεύγουν εκτός Ελλάδος για να αναζητήσουν την τύχη τους και μένουν πίσω με ανθρώπους πάνω απο 50 ετών, είμαστε ένας απο τους γηραιότερους λαούς της Ευρώπης…αυτό δεν έιχε γίνει πότε, ούτε την εποχή του 20 που έφευγαν οι καραβιές για την Αμερική.

Δεν  αξίζουμε να μας λένε Έλληνες…διότι πολύ απλά όσο πιο πολύ ανεχόμαστε την κατάσταση αυτή τόσο ντροπιάζουμε τους προγόνους μας.

Δεν ειμαι Εθνικιστής προς θεού, ούτε κάποιος δήθεν διανοούμενος εκφράζω την απλή άποψη μου και βλέπω πέρα απο ταμπέλες

Πρέπει να τους ανατρέψουμε  όλους αυτούς που μας οδηγούν στο χαμό μας εδώ και τώρα…και να πάμε σε ΕΚΛΟΓΕΣ ώστε ο λαός να πάρει τις αποφάσεις του.

Κλείνω με ένα συγκρότημα που αγαπώ και μου αρέσει ο σκοτεινός λυτρωτικός  ήχος.

Λέγονται Madrugada και ειναι Νορβηγοί που έγιναν γνωστοί στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια.