Η υποτέλεια φέρνει την συντέλεια (οδηγιές πνευματικής κρίσης μέρος πρώτο)

Η μοναδικότητα που έχουμε σαν νοήμονα όντα, είναι η μόνη που μπορεί να μας βοηθήσει να εξελιξούμε τις καταστάσεις.

Πάντα πίστευα στην δύναμη του ανθρώπου, όχι στην δύναμη της εξουσίας του, αλλά δυστυχώς η όλη ευμάρεια, ο όλος ο Εγωισμός που μας έχουν καλλιεργήσει δασκάλοι και γονείς μας έχει κάνει να είμαστε υποτελείς και ανεπαίδευτοι.

Δεν έχουμε ιδέα λοιπόν για το ποιός μας εξουσιάζει, για την δύναμη της φωνής, απλά το μόνο που μας νοιάζει είναι να κάνουμε κάτι στην ζωη μας, να σπουδάσουμε, να πηδήξουμε, να βγάλουμε χρήματα και να λέμε ότι ζούμε, ότι έχουμε κάνει κάτι πάνω σε αυτό τον πλανήτη γή.

Βλακείες και ανοησίες, ο κόσμος αντί να προχωράει μπροστά υποτάσσεται εύκολα σε αυτό που βλέπει, λένε ότι ο εγκέφαλος παίρνει πολύ σοβαρά το οπτικό ερέθισμα που λαμβάνει και ενεργεί δίχως να έχει δεύτερη σκέψη…

Ο εγκέφαλος στην ουσία υπολειτουργεί και επαναλαμβάνει συνέχεια τις ίδιες κινήσεις, δέχεται εύκολα την πληροφορία δίχως να την επεξεργάζεται, μιμείται τι κάνει ο διπλανός του σαν καλός πίθηκος και αντί να πατήσει ΓΕΡΑ και σταθερά στα πόδια του, κεντάει το νεκρό του σάβανο και νόμιζει ότι ανακάλυψε το ελιξήριο της ζωής…

Δεν έχεις παρατηρήσει όταν πέσει πολύ φώς πάνω μας, δεν τιναζόμαστε προς τα πίσω;

Δενόμαστε πιο εύκολα με υλικά πράγματα που θέλουμε δικά μας, δίχως να μας ανήκουν, αγοράζουμε και τρώμε στο καθημερινό μας πρόγραμμα ενστικτώδεις αντιδράσεις σε μια εποχή που μοιάζει να είναι τόσο άδεια και κενή…

Η υποτέλεια μας και η μοιρολατρεία , η υποτιθέμενη ευτυχία μας, είναι αυτή που γεμίζει τα όνειρα μας και μας κάνει να είμαστε υποτελείς που δίχως σκέψη, δίχως γνώση σέρνονται στο χαμό.

Γεμίζουμε σκουπίδια τους δρόμους, περπατούμε γρήγορα λές και κάτι μας κυνηγάει και γελάμε δίχως λόγο όταν κοιτάμε την θάλασσα να αφρίζει…

Όλες αυτές οι καταστάσεις έχουν φτιάξει έναν νέο είδος ανθρώπου, θα τον ονόμαζα homo saprophyticus, γιατί ζεί σαν τα σαπρόφυτα.

Σαπρόφυτα ή Σαπρότροφα χαρακτηρίζονται γενικά πάσης φύσεως μικροοργανισμοί ή φυτά που λαμβάνουν την τροφή τους (οργανικές ενώσεις) από νεκρούς ή θνήσκοντες ιστούς σε μορφή διαλύματος. Η σημασία αυτών των οργανισμών είναι πολύ μεγάλη όσον αφορά στη διάσπαση της νεκρικής οργανικής ύλης.

Όταν όμως τελειώνει η τροφή και τα όνειρα που μας έφεραν εδώ τελείωνουν έτσι απότομα, τότε εύκολα έρχεται η καταστροφή…

Πλέον δεν έχουμε αντίσταση και οι κινήσεις μας είναι απελπισμένες και αγανακτισμένες…

Δεν έχουν ούτε μέλλον και το κυριότερο φοβούνται να κοιτάξουν στα μάτια το νεκρό τους παρελθόν…

ΥΓ

Το κείμενο έχει επηρεαστεί απο την ανάλυση του Βίλχεμ Ραιχ στο άκου ανθρωπάκο

http://www.perizitito.gr/product.php?productid=75456

Advertisements

One response to “Η υποτέλεια φέρνει την συντέλεια (οδηγιές πνευματικής κρίσης μέρος πρώτο)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s