Η αντίληψη της πραγματικότητας και οι παγίδες της…

Ο καθένας αναλόγως τα δεδομένα του, ανάλογα τις επιδράσεις του απο το περιβάλλον και φυσικά ανάλογα με την παιδεία που έχει πάρει, βλέπει την πραγματικότητα.

Τι εννούμε λοιπόν πραγματικότητα και πως την ορίζουμε αρχικά.

Όπως διαβάζω στην Wikipedia

Πραγματικότητα είναι η κατάσταση των πράγματων, όπως αυτά συμβαίνουν και όχι όπως θα μπορούσαν να συμβαίνουν (δυνατότητα). Στην πιο διευρυμένη του έννοια ο όρος πραγματικότητα περιλαμβάνει όλα όσα υπάρχουν είτε αυτά είναι παρατηρήσιμα είτε όχι.

Η σύγχρονη Ευρωπαϊκή Φιλοσοφία χρησιμοποιεί 4 έννοιες ώστε να ξεχωρίζει τι αποτελεί μέρος της πραγματικότητας, δηλαδή τι αποτελεί πραγματικό φαινόμενο.

  1. Φαινομενολογική πραγματικότητα
  2. Αλήθεια
  3. Γεγονός
  4. Αξίωμα

Φαινομενολογική πραγματικότητα

Αναφέρεται στην αντίληψη του κόσμου από ένα και μόνο άτομο. Η φόρμα αυτή της πραγματικότητας βασίζεται καθαρά στην προσωπική αντίληψη του ατόμου από πολύ απλά πράγματα, όπως σχήματα, χρώματα κτλ. μέχρι σύνθετες έννοιες. Οι φαινομενολογικές πραγματικότητες πολλών ανθρώπων μπορούν να μοιάζουν ή να συμπίπτουν ή να είναι εντελώς διαφορετικές. Παράδειγμα: Η εντύπωση ότι η Γη είναι επίπεδη.

Αλήθεια

Όταν δύο ή περισσότεροι άνθρωποι συμφωνούν στην αντίληψη ενός φαινομένου τότε δημιουργείται μια κοινή σύμβαση για το φαινόμενο και την αίσθηση που δημιουργεί. Όταν αυτό συμβαίνει για ένα μεγάλο σύνολο ανθρώπων τότε αναπτύσσεται η έννοια της αλήθειας, δηλαδή η κοινή σύμβαση ότι ένα φαινόμενο το αντιλαμβάνονται όλοι όμοια. Παράδειγμα: Δύο διαφορετικά σύνολα μπορούν να έχουν διαφορετικές κοινές αλήθειες. Οι μεν να λένε ότι ο ουρανός είναι γαλάζιος και οι δε ότι ο ουρανός είναι μπλε.

Γεγονός

Γεγονός αποτελεί ένα φαινόμενο το οποίο δεν μπορεί να κριθεί υποκειμενικά και έχει έναν οικουμενικό χαρακτήρα. Παράδειγμα: Ο Ήλιος είναι το κέντρο του Ηλιακού μας συστήματος.

Αξίωμα

Αξίωμα είναι μια αυτο-αποδεικνυούμενη πραγματικότητα. Αποτελεί την βάση πάνω στην οποία περαιτέρω υποθέσεις γίνονται. Παράδειγμα: 1 + 1 = 2. Αφού 1 + 1 = 2 τότε 1 + 1 + 1 = 2 + 1

Αυτά συμφωνά με την Wikipedia, τι γίνεται όμως όταν ο καθένας μπάσει το φανταστικό εντός του πραγματικού, πχ αν κάποιος έχει μια ιδέα η μια άποψη και δημιουργήσει την δικιά του πραγματικότητα…

Τι συμβαίνει όταν ο καθένας πιοτεύει σε πράγματα που όχι μόνο δεν στέκουν αλλά προσπαθεί να τα περάσει με τρόπο περίεργο και παραπλανητικό στους άλλους…

Στην ψυχολογία όπως λέγεται ο καθένας δημιουργεί πρότυπα και προσπαθει να μοιάσει σε αυτά, είτε είναι στο συγγενικό περιβάλλον, είτε όχι…

Μερικές φορές εισέρχονται στο υποσυνείδητο του με αποτέλεσμα το άτομο να ταυτιστεί μαζί του και να χάσει την αλήθεια, να δώσει ένα λάθος μήνυμα στον εγκέφαλο του και να φτιάξει την φανταστική εικόνα του…

Επειδή στην εποχή μας ο κόσμος έχει την δυνατότητα να απομονωθεί και να φτιάξει τα δικά του πρότυπα και να έχει το δικό του τρόπο ζωής (με βάση τις τεχνολογικές εφαρμογές που του χαρίζουν αυτήν την δυνατότητα), η απομόνωση του τον σκοτώνει όμως, διότι χάνει την αίσθηση της ζωής και της λογικής…

Πέφτει έτσι στην παγίδα που του στήνουν, δεν μπορεί να έχει επιχειρήματα στον διάλογο και φυσικά θα προσπαθήσει να μας πείσει ότι στον κόσμο που ζεί είναι όλα όμορφα και υπέροχα…

Μια εικονική πραγματικότητα που την έχω βιώσει και εγώ, αλλά προσέξτε όχι μόνο σε άτομα που χρησιμοποιούν το διαδίκτυο, αλλά και άτομα που δεν έχουν καμία επαφή με αυτό….

Άνθρωποι που φαίνονται εξωτερικά πολύ άνετοι και χαλαροί και υπέροχοι και σπουδαίοι, αλλά κατά βάθος κάτι τους μέσα τους τσιγκλάει και θέλουν κάπως να ξεσπάσουν….

Γενικά πολύ κόσμος αποξενώνεται και χάνει πολύ απο την ζωή του πάρα πολλά, γίνεται ένα νησί (όπως θα έλεγε και ο ποιητής) με αποτέλεσμα να μην ζεί, να γίνεται άβουλο όν και ένας σύγχρονος σκλάβος του μυαλού του…

Σε αυτή την κατάσταση σημαντικό είναι να κατανοήσουμε τις αιτίες που οδηγούν τα άτομα να «χάνονται».

Αν κοιτάξει κανείς και μελετήσει την Ψυχιατρική και την Ψυχολογία με μια ενδιαφέρον ψυχρή ανάγνωση θα δεί, ότι πολλά πράγματα μπορεί να κάνουν το άτομο να χαθεί…

ΠΧ ένα παιδικό τραύμα, ένα έντονο συναισθηματικό επεισόδιο η έστω  μια ορμονική η νευρολογικής φύσεως  διαταραχή μπορεί να ρίξει ένα άτομο στην κατάθλιψη εώς την Παράνοια…

Το ζήτημα είναι εφόσον κατανοήσουμε τις αιτίες, να μπορέσουν να τις φέρουμε σε μια ισορροπημένη κατάσταση, για να κάνουμε τον άνθρωπο ξανά να νιώσει τις χαρές τις λύπες χωρίς να χάσει τον στόχο του.

Για μένα η θεραπεία έγκειται πρώτα στον ασθένη που πάσχει απο αυτή την κατάσταση και στο κάτα πόσο θέλει να αλλάξει τον εαυτό του, για να ζήσει και να είναι εντός πραγματικότητας και όχι απλά ένα απλό άτομο που ζεί μια καταθλιπτική φανταστική πραγματικότητα…

Αρκεί να το θέλει και σε συνεργασία με ανθρώπους που τον αγαπάνε και δεν θέλουν να πάρουν κάτι απο αυτόν, τότε θα έχει κάνει το πρώτο βήμα για να επανέλθει σε μια καλή κατάσταση….

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s