Για εμάς χωρίς εμάς(εξεγερση λαέ εδώ και τώρα)

Δεν αντέχω να ακούω το κάθε καριόλη πολιτικό, δημοσιογράφο να μου αναλύει την πόση οδυνηρή κατάσταση βιώνει ο Έλληνας και για το πόσο το κράτος το Ελληνικό ειναι διεφθαρμένο.

Δεν αντέχω τον κάθε πολιτικό να λέει ότι θα πρέπει να κάνουμε θυσίες και να  πονέσουμε λιγότερο.

Έχω βαρεθεί αναλύσεις τύπου Μπάμπη Παπαδημήτριου και Άρη Πορτοσάλτε που εξυπηρετούνται μεγαλοεκδοτικά συμφέροντα.

Έχω βαρεθεί λαικισμούς και άδειες χωρίς νοήμα κουβέντα απο τον Αλέξη Τσίπρα και την Αλέκα Παπαρήγα και τον Φώτη Κουβέλη  που προσπαθούν να κερδίσουν απο αυτή την κατάσταση κάποια πολιτικά ποσοστά και να κοιτάξουν το μαγαζάκι τους.

Με θλίβει που δεν υπάρχουν εναλλακτικές προτάσεις η έστω μια αντιπρόταση για το πως θα κυρήξουμε σαν Ελλάδα το χρέος απεχθές και να δημεύσουμε τις περιουσίες των πολιτικών που έκλεψαν και πρόδωσαν τον τόπο.

Επίσης δεν μπορούν να καταλάβουν όλοι εκείνοι που ασκούν κριτική ότι η διαπραγμάτευση με την Τροίκα στην ουσία νομιμοποιεί τα δικαιώματα των δανειστών και φυσικά νομιμοποιεί την προδωσία και τον δοσυλλογισμό του πρώτου μνημονίου.

Το πρώτο μνημόνιο που πέρασε μας έφερε ώς εδώ, σε μια Ελλάδα ερείπιο, χωρίς αξιοπρέπεια, χωρίς εργασίες και δουλειές για τους νέους ανθρώπους.

Μια Ελλάδα που αργοπεθαίνει και αντί να δούμε το πως θα αναπτυχθεί ο τόπος, διαπραγματευόμαστε με τους διεθνής τοκογλύφους για το ποια νέα μέτρα θα μας φέρουν και άλλο στο πάτο.

Μας έχουν χρεωκοπήσει και αυτό ειναι το κύριο γεγονός που όποιος το αμφισβητεί η θα έχει χρήματα μαύρα στην άκρη σε κάποια τράπεζα αφορολόγητη(Νήσια Κείμαν, Λιχτενσταιν κλπ).

Απορώ πως οι κύριοι που το παίζαν αντιμνημονιακοί με τι θάρρος θα κοιτάξουν το κόσμο και θα περάσουν απο την βουλή τα μέτρα ΤΑΦΟΠΛΑΚΑ της τροίκας και του ΔΝΤ;

Με τι επιχειρήματα εφόσον ψηφίσουν την νέα δανειακή σύμβαση θα ζητήσουν την ψήφο του Ελληνικού λαού…

Το μόνο σίγουρο είναι ότι ΘΑ  γραφτούν στην ιστορία σαν οι μεγαλύτεροι ΠΡΟΔΟΤΕΣ…που θυσιάσαν την Ελλάδα για το καλό των τραπεζών και των διεθνών αγορών.

Για να μπορεί το καθίκι ο Σόρος να βγάζει περισσότερα λεφτά και την ίδια στιγμή ο κόσμος να πεθάνει άστεγους, χωρίς να παίρνει τα φάρμακα του αφόυ το κράτος του έκοψε

Αντιπροτείνω αυτό που έγινε στην Αργεντινή δηλαδή  ο κόσμος να εξεγερθεί να κάνει απεργίας διαρκείας, να καταλάβει Υπουργεία, εφορίες,Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, να απαλλοτροιώσει σουπερ μάρκετς,   να κάτεβουν όλοι οι πνευματικοί άνθρωποι στους δρόμους  και να απαιτήσουν δικαιοσύνη και την δημιουργία ενός νέου πολιτικού φορέα με βουλευτές διαφόρων κομμάτων και μακριά απο ταμπέλες.

Στο δρόμο στο δρόμο να σπάσουμε τον τρόμο ειναι η μόνη λύση ούτε αγανακτισμένους, ούτε ΠΑΜΕ, ούτε ΑΚ

Μόνοι μας να αυτοργανωθούμε

Advertisements

Να σπάσει ο πάγος

Παντού έχει πέσει πάγος

Μές στο κελί μου

Στην μάυρη άραχνη Ψυχή μου

Κανείς δεν θέλει την φωτιά

Σκυφτά να βλεπόμαστε

Αργά να χανόμαστε

Παντού έχει  πάγο

Μέσα στο κορμί μου

Βλέπω αγάπες να σβήνουν

Καρδιές να γίνονται πέτρα

Η αγάπη που έλπιζα με πρόδοσε

Με έδωσε στην αστυνομία και μετά με σταύρωσε

Ακούω απο το υπερπάν μια φωνή

Μου λέει ειναι όμορφη και ακριβή η ζωή

Μην τα παρατάς, μην τα διαλύεις όλα

Συ είσαι ο σπόρος που ανθίζει

στην καμμένη απο το πάγο γή

Ανατριχιάζω, οπλίζομαι και φέυγω για το δρόμο

Το χιόνι παντού κλεφτές ματιές απο διάφορα πλάσματα

Ανάμεσα τους ο  αστυνόμος, ο τραπεζίτης και ο άνθρωπος της βροχής

Σε κάθε γωνία και σε κάθε διάσταύρωση το βλέμμα τους ειναι εκεί

Αλήθεια δεν βλέπεις ότι σε έχουν τυφλώσει;

Ότι σε έχουν μεταμορφώσει σε κατσαρίδα;

Σπάσε το πάγο πάρε δρόμο απο τα μπάσταρδα όνειρα

που το κάθε σύστημα τους  μας πλασσάρει

Ο φόβος δεν υπάρχει έχει πεθάνει όταν αναστήθηκε η καρδιά

Άκου τι καλά πόσο δυνατά χτυπά

Για αυτό σπάσε πάρε δρόμο απο τα μπάσταρδα όνειρα

που ο κάθε εραστής μας καθηλώνει

Κανείς δεν έχει δικαιώμα τον έρωτα μας να ορίζει

Για αυτό σπάσε το πάγο άνοιξε ξανά τα φτερά σου

Πέταξε μακριά και μην νοιαστείς για τα δανεικά σου

Μοναχικός Δεκέμβρης(θεραπεία ενάντια στην κατάθλιψη)

H πορεία αν δεν είναι σταθερή δεν σε βγάζει πουθενά

Κανένα πλοίο χωρίς πυξίδα δεν ξεκινά

Όλα μοιάζουν υπέροχα αλλά ειναι τόσο μόνα

Δεν έχεις κάποιο πρόσωπο για να το μοιραστείς

Σκιές χάνονται σε τούτη την πόλη

Ειναι άδεια τα μαγαζιά

Πεζόδρομοι χωρίς αρχή μέση αλλά με έντονο φινάλε

Άνθρωποι και στολίδια γίνονται ένα

Όλα έχουν χρήση για ένα συγκρεκριμένο διάστημα

και μετά τι;

Μοναξιά λύπη και επιβίωση

Σε μια εποχή τόσο ξενέρωτη το να γράφεις ποίηματα

το να αγγίζεις τον άλλον αληθινά χωρίς άγχη και προβλήματα

Να μιλάς μαζί του να χαμογελάς χαζά δίχως ουσία

Ειναι σημάδι υγείας, διότι πολύ απλά δεν σε θέλουν υγιή

Σε θέλουν προβληματισμένο στους δρόμους να σκύβεις και να παραμιλάς…

Καλήμερα να λές ορθά κοφτά

Ο νέος άνθρωπος κρίνεται και δεν χαίρεται

Ποντάρει στην αποτυχία του άλλου

Πλέον ζούμε στο τώρα αυτό που έχουμε και με αυτό θα πορευτούμε

Για αυτό κάψε την μοναξιά τούτο τον Δεκέμβρη

Τα πλαστικά στολίδια δεν φέρνουν την ευτυχία

Μέθυσε και γέλα με το τίποτα αυτή ειναι η θεραπεία

Κοβουν συντάξεις και επιδόματα…αλήθεια πως θα λειτουργήσει το κράτος;

Αυτοί που μιλάνε για οικονομικό πρόβλημα και για ζήτημα να μειώσουμε το έλλειμα για να έχουμε πλεόνασμα, φαίνεται ότι δεν νοιάζονται για τίποτα.

Δεν τους νοιάζει αν υπάρχουν άνεργοί, αν ο κόσμος τρώει απο τα σκουπίδια, αν δεν έχει να πληρώσει την ΔΕΗ, αν δεν έχει το ταμείο του να καλύψει τα νοσήλεια του, το μόνο που τους νοιάζει ειναι να πέσει το γαμημένο έλλειμα(συγγνωμη για την βωμολοχία αλλά δεν αντέχω την αδικία).

Ειναι αδιανόητο πως ένα κράτος δικαίου όπως ειναι η Ελλάδα, έχει διαλύσει κάθε κοινωνικό ιστό, όταν τα προβλήματα έχουν διογκωθεί το ζήτημα επιβίωσης του λαού γίνεται όλοενα και πιο δύσκολο.

Όπως διαβάζω στο apnea

Το κολοσσιαίο ποσό των 8,2 δισ. ευρώ πρέπει να «εξοικονομήσουν» τα ασφαλιστικά ταμεία την προσεχή τριετία (2012-14), μέσω της μείωσης των συντάξεων και της συρρίκνωσης των παροχών υγείας, ώστε οι συνταξιούχοι να διασφαλίσουν τις γλίσχρες αποδοχές τους.

Αυτό προκύπτει από την παρέμβαση του υπουργού Εργασίας Γιώργου Κουτρουμάνη στη Βουλή κατά τη συζήτηση του προϋπολογισμού. Σύμφωνα με το αρμόδιο κυβερνητικό στέλεχος, «τα ασφαλιστικά ταμεία βρίσκονται σε εξαιρετικά δύσκολη θέση, γιατί ενώ έχουν μειωθεί σημαντικά οι δαπάνες υγειονομικής περίθαλψης κατά 25% μέχρι σήμερα και κατά 35% μέχρι το τέλος του 2012, σε σύγκριση… με τις δαπάνες του 2009, τα έσοδα μειώθηκαν κατά 20% και 25% αντίστοιχα».

Η γενιά του 1950-54
Πρόσθετα, «παρά τη μείωση των δαπανών για συντάξεις (μεσοσταθμικά κατά 10%), δεν μειώθηκαν αντίστοιχα και οι συνολικές δαπάνες. Και αυτό οφείλεται στην αύξηση του αριθμού των συνταξιούχων».

Σύμφωνα με τον κ. Κουτρουμάνη, αυτή την… περίοδο «συνταξιοδοτείται η πρώτη μεταπολεμική γενιά που γεννήθηκε την πενταετία 1950-1954 και αριθμεί 126.000 άτομα περισσότερα από εκείνα της αμέσως προηγούμενης πενταετίας, που συνταξιοδοτήθηκε πριν από το 2010. Εάν προσθέσουμε στην πενταετία αυτή και όσους συνταξιοδοτούνται λόγω ανεργίας ή διακοπής της επαγγελματικής δραστηριότητας, αναμένεται αύξηση των συνταξιούχων κατά 200.000 την πενταετία 2010-2014.

Αυτό σημαίνει αύξηση της συνταξιοδοτικής δαπάνης κατά 650 εκατ. ευρώ το 2010, κατά 1,3 δισ. το 2011 και καταλήγει στα 3,25 δισ. το 2014».

Και επειδή έχουμε μπροστά μας άλλα 3 έτη μέχρι τη συμπλήρωση της κρίσιμης 5ετίας, κατά την περίοδο 2012-14 απαιτούνται άλλα 8,2 δισ. ευρώ πρόσθετης δαπάνης για τους επιπλέον συνταξιούχους.

Ενα ποσό που από μόνο του προκαλεί ίλιγγο και προϊδεάζει για δραματικές περικοπές στο εγγύς μέλλον σαν συνέχεια και όσων προηγήθηκαν. Και όλα αυτά παρά το γεγονός ότι μέχρι σήμερα έχουν προκύψει οι ακόλουθες (αυτονόητες) οικονομίες:

  • Μείωση της δαπάνης για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη κατά 1,3 δισ. το 2012 (οικονομίες σχεδόν 2,6 δισ. από το 2009 μέχρι το 2011).
  • Έλεγχος των «μαϊμού» συνταξιούχων (40.000 άτομα, ενώ ένας εξ αυτών ελάμβανε παράνομα τη σύνταξη για 32 έτη), εκ των οποίων θα προκύψει ετήσιο όφελος 350 εκατ. ευρώ.
  • Αναγκαστική είσπραξη 1,1 δισ. το 2011 από οφειλές παρελθόντων ετών.

Δεν αρκούν ωστόσο αυτά τα ποσά. Και αυτό γιατί σε ετήσια βάση το σύστημα χάνει 4,5 δισ. ευρώ από τη μείωση των αποδοχών και την έκρηξη της ανεργίας.

Από πού θα κόψουν…
Τα εν λόγω -επιπλέον- ποσά, σύμφωνα με τον υπουργό Εργασίας, θα πρέπει να προέλθουν από:

1. Τη μείωση των επικουρικών συντάξεων (από 15%-40%) και την ενοποίηση όλων των Ταμείων πρόσθετων παροχών σε ένα.
2. Τη μεταρρύθμιση των κλάδων υγείας (σ.σ. περικοπή δαπανών, μείωση καλύψεων κ.ά.), αλλά και δημιουργία του (Ενιαίου) Φορέα Πρωτοβάθμιας Φροντίδας.
3. Την Ηλεκτρονική Συνταγογράφηση.
4. Τη σύνδεση των ασφαλίστρων με το φόρο μισθωτών υπηρεσίων κ.ά.
γράφει ο ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΕΓΑΣ

Αυτές οι αλλαγές δεν γίνονται για το καλό μας, αλλά για να πληρωθούν τα τοκοχρεωλύσια.

Η πολιτική που ασκείται ειναι δολοφονική και δεν πρόκειται να αναδιοργανωθεί το κράτος αυτός αλλά οδηγείται με μαθηματική ακριβεία σε μια διάλυση που θα επιβιώνει μόνο η μεγαλοαστική τάξη και όχι ο απλός εργαζόμενος.

Μιλάμε για ταξικές κινήσεις ακριβείας που κάνει η κυβέρνηση Παπαδήμου η οποία προσπαθεί μέσα σε λίγους μήνες να περάσει μέτρα που θα είναι σε ισχύ σε αρκετό διάστημα, αυτό πρέπει να το καταλάβουμε και να μην βλέπουμε τους αριθμούς εκείνους που μας παρουσιάζουν τα ΜΜΕ.

Τα ζητήματα και τα προβλήματα θα ενταθούν το τελευταίο διάστημα και ο κόσμος πρέπει να καταλάβει ότι μόνο με αυτοργάνωση και αλληλεγγυή θα μπορέσει να αντιμετωπίσει και να νικήσει το πόλεμο αυτο.

Όπως γράφει ο μεγάλος Μπερτολτ Μπρέχτ

Όποιος σήμερα θέλει να πολεμήσει την ψευτιά και την αμάθεια και να γράφει την αλήθεια έχει ξεπεράσει το λιγότερο πέντε δυσκολίες.

Πρέπει να έχει το θ ά ρ ρ ο ς να γράφει την αλήθεια παρόλο που παντού την καταπνίγουν·

την ε ξ υ π ν ά δ α να την αναγνωρίσει παρόλο που τη σκεπάζουν παντού·

την τ έ χ ν η να την κάνει ευκολομεταχείριστη σαν όπλο την κρίση να διαλέξει εκείνους που στα χέρια τους η αλήθεια θ’ αποχτήσει δύναμη· την π ο ν η ρ ι ά να τη διαδώσει ανάμεσα τους.

Αυτές οι δυσκολίες είναι μεγάλες για κείνους που γράφουν κάτω απ’ το φασισμό, υπάρχουν όμως και γι’ αυτούς που τους κυνήγησαν ή που έφυγαν ακόμα και για όσους γράφουν στις χώρες της αστικής ελευθερίας.

Μπορείτε να κατεβάσετε το βιβλίο του Μπρεχτ  η να το διαβάσετε στο παρακάτω link

http://www.dokimio.com/files/brecht_alh8eia.pdf

Kλέινω με δύο  μουσικά βίντεο  του Θάνου Μικρούτσικου σε μουσική πράξη στον Μπρέχτ

ΥΓ

Η φωτογραφία μας δείχνει ξεκάθαρα το τι συμβαίνει τα τελευταία δύο έτη στην πατρίδα μας

Κίνημα αυτόνομο με ρίζες στον αναρχισμό

Ένα κείμενο που είδα στο Anti news και το αναδημοσιέυω

Για πολλούς απλούς παρατηρητές, το «νεογέννητο» κίνημα «Καταλάβετε τη Γουόλ Στριτ» μοιάζει να έχει έρθει από το πουθενά -μια αυθόρμητη συγκέντρωση νεαρών ακτιβιστών που νιώθουν θυμό και πολιτική δυσαρέσκεια για την οικονομική κρίση, φόβο και ανησυχία για την προοπτική της αμερικανικής μεσαίας τάξης και επιθυμία να αναβιώσουν τις παραδόσεις της δημοκρατικής διαμαρτυρίας.

Παρόμοια ήταν, από πολλές απόψεις, η γενική εντύπωση που δημιουργήθηκε και για το πρώτο κύμα των διαμαρτυριών του συντηρητικού κινήματος «Tea Party» κατά της κυβέρνησης Ομπάμα το 2009. Και ενώ και οι δύο ομάδες επιζητούν να επιτύχουν στόχους οι οποίοι είναι, με πολλούς τρόπους, εκ διαμέτρου αντίθετοι, το ερώτημα που τίθεται στο φιλελεύθερο στρατόπεδο είναι το εάν οι διαμαρτυρίες με επίκεντρο το πάρκο Ζουκότι στο νότιο Μανχάταν μπορεί να αντιπροσωπεύουν την αρχική έξαψη μιας εξέγερσης, τύπου Tea Party, από την αμερικανική Αριστερά.

Το «Tea Party» της Αριστεράς

Οι αριστεροί ακτιβιστές υποστηρίζουν ότι θα ήταν οι πρώτοι που θα υποδέχονταν μια τέτοια εξέλιξη, σε μια εποχή αυξανόμενης φιλελεύθερης δυσφορίας. Σίγουρα οι φιλελεύθεροι ακτιβιστές δείχνουν πολύ λιγότερο ενθουσιασμό για τους Δημοκρατικούς σε σχέση με το 2008. Τα ποσοστά αποδοχής του Μπαράκ Ομπάμα στις δημοσκοπήσεις εξακολουθούν να υποφέρουν, καθώς και η λαϊκή του υποστήριξη (η οποία ήταν εγγύηση για την επιτυχία του 2008) μοιάζει να είναι σε καθοδική πορεία. Πρόσφατα, ο πρώην σύμβουλος του Λευκού Οίκου για θέματα πράσινης ανάπτυξης, Βαν Τζόουνς, εμφανίστηκε πρόθυμος να αναγάγει τις διαμαρτυρίες στη Γουόλ Στριτ σε ένα ευρύτερο εθνικό κίνημα. Ο Τζόουνς έγραψε στην «Ουάσιγκτον Ποστ» αυθόρμητα ότι: «Αυτή είναι η δική μας “Tea Party” στιγμή -με τη θετική έννοια».

Αλλοι διανοούμενοι της αμερικανικής Αριστεράς εμφανίζονται επίσης αισιόδοξοι για τις προοπτικές του κινήματος, καθώς παρόμοιες δράσεις εξαπλώθηκαν σε άλλες πόλεις όπως η Ουάσιγκτον, το Λος Αντζελες και η Βοστόνη. «Είμαι ενθουσιασμένη!», είπε η συγγραφέας Μπάρμπαρα Ερενραϊχ στην εφημερίδα «Village Voice». «Μέχρι εκεί που μπορώ να δω, αυτό είναι εκείνο που περίμενα».

Παρ’ όλο, όμως, τον ενθουσιασμό, εξακολουθεί να υπάρχει μεγάλη σύγχυση -και εντός αλλά και εκτός του κύκλου των διοργανωτών του κινήματος- σχετικά με την κίνηση «Καταλάβετε τη Γουόλ Στριτ» και τους στόχους του. Ολα ξεκίνησαν στο τέλος αυτού του καλοκαιριού, όταν το αντικαπιταλιστικό περιοδικό «AdBusters» κάλεσε σε κατάληψη της Γουόλ Στριτ στις 17 Σεπτεμβρίου. Η έκκληση «άγγιξε κάποια χορδή» και οι διαδηλωτές που συγκεντρώθηκαν στο πάρκο Ζουκότι, όπου έχουν στήσει από κουζίνα έως δανειστική βιβλιοθήκη, βρίσκονται ήδη στην 21η ημέρα των κινητοποιήσεών τους. Το περιοδικό «The Nation» δημοσίευσε μια καλή ανάλυση της δομής του κινήματος, η οποία, κατά γενική παραδοχή, είναι άμορφη, σε αυτό το στάδιο: «Ενα οριζόντιο, αυτόνομο, ακέφαλο κίνημα βασισμένο σε ένα σύστημα πλειοψηφικής συναίνεσης, με ρίζες στην αναρχική σκέψη».

Την προηγούμενη Παρασκευή, το κίνημα «Καταλάβετε τη Γουόλ Στριτ» επιχείρησε να διευκρινίσει τους σκοπούς του με τη δημοσίευση (μέσω της ιστοσελίδας We are the 99 Percent) μιας διακήρυξης αρχών -παρ’ όλο που η ουσία της δήλωσης ήταν μακροσκελής στην προάσπιση της απλής διαδικασίας διαμαρτυρίας και ελλιπής σε συγκεκριμένα αιτήματα. «Ερχόμαστε σε εσάς σε μια περίοδο που οι εταιρείες, οι οποίες τοποθετούν το κέρδος πάνω από τους ανθρώπους, το προσωπικό όφελος πάνω από τη δικαιοσύνη, και την καταπίεση πάνω από την ισότητα, διοικούν τις κυβερνήσεις μας», λέει, εν μέρει, η δήλωση. «Εχουμε συγκεντρωθεί εδώ, ειρηνικά, όπως είναι δικαίωμά μας, προκειμένου να κάνουμε αυτά τα γεγονότα γνωστά».

Συμπαράσταση συνδικάτων

Παρά τη «σκοτεινή» ατζέντα των Αμερικανών «αγανακτισμένων», η ενέργεια και η προοπτική τους ήταν αρκετές για να προσελκύσουν την υποστήριξη περισσότερων γνωστών αριστερών ομάδων. Αρκετές οργανώσεις, καθώς και η φιλελεύθερη «γιαγιά» της online οργάνωσης, η MoveOn, ανακοίνωσαν ότι θα συμμετείχαν στη διοργάνωση της μαζικής πορείας την περασμένη Τετάρτη. Για τους σκεπτικιστές, όμως, η υποστήριξη που δόθηκε από τα εργατικά σωματεία μπορεί να μην είναι εντελώς θετική για τους διοργανωτές του κινήματος. «Θα είναι πρόβλημα να διατηρηθεί η φρεσκάδα, ο αυθορμητισμός όταν έρχονται επί σκηνής ολοένα και περισσότερες ομάδες δομημένες με ιεραρχία» σχολίασε το εντιτόριαλ του περιοδικού «Nation». Κάποιοι άλλοι επικριτές της Αριστεράς σημειώνουν ότι, δεδομένης της κατάστασης πολιορκίας των σωματείων αυτές τις ημέρες, μπορεί να χρειαστούν το κίνημα «Καταλάβετε τη Γουόλ Στριτ» τόσο όσο τους χρειάζεται και αυτό.

Η Μπάρμπαρα Ερενραϊχ ομολογεί ότι την έχει ενθουσιάσει η ομοιότητα του κινήματος με άλλες διαμαρτυρίες με επικεφαλής νέους ανθρώπους σε ολόκληρο τον κόσμο, όπως εκείνες που έγιναν στην Ισπανία και την Ελλάδα τους προηγούμενους μήνες. «Είναι συναρπαστικό το γεγονός ότι αυτό φαίνεται να είναι ένα ευρέως διαδεδομένο φαινόμενο σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Νέοι άνθρωποι με μόρφωση πανεπιστημίου, οι οποίοι δεν βλέπουν μέλλον». Η Ερενραϊχ βιάζεται να τονίσει ότι δεν μπορείς να συγκρίνεις τις διαμαρτυρίες στις ΗΠΑ με την Αραβική Ανοιξη, αλλά βλέπει παρόμοιες πρακτικές και μηχανισμούς: «Αυτό φαίνεται να είναι όλο, βρίσκεις έναν χώρο, τον καταλαμβάνεις και ξεκινάς μια μικρή κουλτούρα διαμαρτυρίας».

Και ορισμένες από τις ομάδες που τώρα συνδέονται με το κίνημα «Καταλάβετε τη Γουόλ Στριτ» ελπίζουν να «κτίσουν» αυτόν το χώρο διαμαρτυρίας -ενώ, φυσικά, επιζητούν να διευρύνουν την απήχηση της δικής τους ατζέντας. «Πιστεύω ότι υπάρχει ένα αυξανόμενο κύμα, σε ολόκληρη τη χώρα, δράσης και διαμαρτυρίας από τότε που ξεκίνησαν οι κινητοποιήσεις των δημοσίων υπαλλήλων στο Ουισκόνσιν, που φωνάζει ότι το πολιτικό κατεστημένο τα κάνει όλα λάθος όσον αφορά την οικονομία μας και ότι χρειαζόμαστε υγιείς οικονομικές πολιτικές που θα κάνουν τη χώρα μας να δουλεύει για τους φτωχούς», δήλωσε στην ιστοσελίδα Lockout ο Τζάστιν Ρούμπιν, επικεφαλής της MoveOn.org.

Παρεμποδίζει η έλλειψη σαφών αιτημάτων το κίνημα από το να κερδίσει ευρύτερη επιρροή στην πολιτική συζήτηση; Η Ερενραϊχ ειρωνεύεται. «Σε ποιον να τα πάνε;» ρωτά σκωπτικά. «Για να έχεις σαφή αιτήματα, πρέπει να έχεις και κάποιον με τον οποίο να συναλλάσσεσαι. Δεν συναλλάσσεσαι με τη Γουόλ Στριτ…».

Αλλά εάν αυτό είναι το «Tea Party» της Αριστεράς, μπορούν να συγκριθούν; Το «Tea Party» διαθέτει σίγουρα τρομερά μεγάλη χρηματοδότηση από πολύ πλούσιους ανθρώπους. Είχαν, και έχουν, έναν ολόκληρο μηχανισμό μέσων ενημέρωσης, όπως το Fox News. Μοιάζουν λίγο περισσότερο με τεχνητό χλοοτάπητα», λέει η Ερενχαϊμ. Πρόσθεσε, όμως, ότι και οι δύο ομάδες παρέχουν μια διέξοδο που έλειπε προκειμένου οι άνθρωποι να εκφράσουν την οργή τους σχετικά με την υπάρχουσα κατάσταση.

Διέξοδος στην αγανάκτηση

Ο Τζάστιν Ρούμπιν υποστηρίζει ότι τέτοιες διέξοδοι κερδίζουν, στην πραγματικότητα, περισσότερο έδαφος στην Αριστερά σημειώνοντας ότι το κύμα τέτοιων διαμαρτυριών, στην πραγματικότητα, χρονολογείται από τις διαδηλώσεις που «φούντωσαν» στο Ουισκόνσιν τον προηγούμενο χειμώνα, για να δείξουν την αντίθεσή τους στις περικοπές του προϋπολογισμού του κυβερνήτη Σκοτ Γουόκερ και στις πρακτικές των Ρεπουμπλικανών. Παραδέχθηκε, όμως, ότι η πραγματική επιρροή τους δεν έχει ακόμη φανεί. «Το “Tea Party” υπήρξε πάρα πολύ επιτυχημένο στο να ασκήσει εκλογική επιρροή η οποία, εν συνεχεία, του έδωσε δύναμη στην εθνική δημόσια συζήτηση», σημείωσε ο Ρούμπιν. «Αυτός είναι ο σκοπός-κλειδί και για το κίνημα που γεννήθηκε στη Γουόλ Στριτ».

ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΣΙΤΣΑΣ, στην “Ελευθεροτυπία”

Σχόλιο

Μπορεί άραγε να γίνει κάτι τέτοιο στην Ελλάδα η μήπως ο κάθε Αριστερός Σταλινιστής η μή θα προβάλει επιχειρήματα διαφορετικής άποψης;

Καιρός για ενότητα αδέρφια και μακριά απο τις ψέυτικες διχαστικές αντιθέσεις την ώρα που ετοιμάζονται 70.000 άτομα να πάνε κατευθείαν για απολύσεις

Κλείνω με ένα επίκαιρο ενωτικό τραγούδι του John Lennon που σαν σήμερα γεννήθηκε.

Για την δανειακή σύμβαση

Τα επόμενα βίντεο που θα αναρτήσω είναι για την ενημέρωση μας,  για το πως τα καθάρματα της κυβέρνησης σε συνεργασίας με τις ξένες κατοχικές δυνάμεις ΠΑΡΑΒΙΑΣΑΝ το σύνταγμα και την Εθνική ανεξαρτήσια.

Μας ενημερώνει ο δημοσιογράφος Μάνος Κακλαμάνος που συνομιλεί με τον καθηγητή δικαίου Γιώργου Κασιμάτη

Ενημερωθείτε συνΈλληνες ενάντια στα λαμόγια και τα τσιράκια των Παγκόσμιων Αφεντικών

Καιρός για εξέγερση και δράση

 

Μια συνέντευξη που λέει για το σχέδιο κατάρρευση της Ελλάδος

Στην σημερινή ανάρτηση θα ακούσουμε μια συνέντευξη που για μένα λέει μερικές αλήθειες που δυστυχώς τα καθεστωτικά ΜΜΕ και γενικά όσοι ασχολούνται με τα κοινά δεν δίνουν βάση, ο Πάνος Καμμένος είναι απο τα λίγα άτομα που λέει τα πράγματα με το όνομα τους…

Για το σχέδιο κατάρρευσης και υποταγής της Ελλάδος, πράγματα που δεν είναι θεωρία συνομωσίας αλλά είναι η ΑΛΗΘΕΙΑ…που επιμελώς τα λαμόγια και τα παπαγαλάκια του ΜΠΑ.ΤΣΟΚ επιμελώς τα κρύβουν.

Mπορείτε να την δείτε στο παρακάτω σύνδεσμο που θα σας βγάλει κατευθείαν στην συνέντευξη που σίγουρα θα γράψει ιστορία.

http://vimeo.com/28859890

ΥΓ

Αν και διαφωνώ σε αρκετά πράγματα με το πολιτικό σύστημα ο Βουλευτής της ΝΔ Πάνος Καμμένος λέει αυτά που κανένας δεν μπορεί να τα πεί…και μην γυρίσει κανένας και μου πεί ότι στρέφομαι υπέρ ενός κόμματος η μια ιδεολογίας…