Περί κρίσης, μιζέριας και η μόνη θεραπεία

Το βίντεο που ξεκινώ ειναι του καλού φίλου του Ευτύχη Μπλέτσα, ένα άτομο που εκτιμώ και σέβομαι και ειλικρινά ειναι ο ΜΟΝΟΣ που εκπροσωπεί τον αφυπνισμένο άτομο, ειναι θέμα αποφάσεων τελικά αν θα οδηγήθουμε στην ευτυχία η στην μιζέρια.

Ο φίλος Ευτύχης το έχει πιάσει το νόημα και δυστυχώς αντι ο νεοΈλληνας να αλλάξει μέσα του και να γίνει πιο κοινωνικός πιο φιλικός, λίγοτερο δραματοποιημένος και περισσότερο ανθρώπινος.

Ο σύγχρονος αστικός τρόπος ζωής μας έφερε ώς εδώ στο πάτο, στην αποχαύνωση και πρέπει να το πιάσουμε το νοήμα γιατί ζούμε τις τελευταίες μέρες της Πομπηίας.

Η επαναστατούμε μέσα μας η παραμένουμε το ίδιο σαν τα κόπρανα του αστικού πολιτισμού…

Ας μάθουμε τον εαυτό μας και ας  τον αλλάξουμε, ας το προσπαθήσουμε είτε μόνοι μας, είτε με την βοήθεια ατόμων που έχουν το χάρισμα αυτό φίλοι, εραστές, γονείς, ιερείς(όχι παπαδές βολεμένοι) μπορούν να μας βοηθήσουν, αρκεί να τους ανοίξουμε την καρδιά μας.

Αυτή θα ειναι η μοναδική θεραπεία, ούτε φάρμακα,ουτέ αλκόολ, ούτε ανούσιο σέξ, ούτε φιλοδοξίες, ούτε τίποτα…

Όπως έλεγε και ένας μεγάλο Ψυχίατρος

Αυτό που δε θέλει κανείς να ξέρει για τον εαυτό του καταλήγει να επέρχεται σαν πεπρωμένο.

Καρλ Γιούνγκ ( 1875-1961 , Ελβετός ψυχίατρος)

Κλείνω με ροκ μουσική απο τον ένα και μοναδικό ροκ καλλιτέχνη που έγραψε κάποτε για τον άνθρωπο

 

Σονάτα υπό το σεληνόφως(ενα ποίημα για το σήμερα)

Οι όμορφες πόλεις δακρύζουν

Μπουκάρουν σε ενεχυροδανειστήρια μαζί με 50αρηδες

και αναγνωρίζουν βλέμματα κάτω από τις κουκούλες

Φιλιούνται με αντισφυξιογόνες

Σφίγγουν τα δόντια από οργή και ματώνουν τα χέρια από τα μάρμαρα

Οι όμορφες πόλεις μπορούν να διασχίζουν τον δρόμο χωρίς φανάρια

Έχουν τους συντρόφους τους σε κελιά

αλλά δεν περιμένουν το ξημέρωμα

γιατί ξημερώνει μέσα τους

Περπατούν μέσα στη φωτιά μα δεν τους αγγίζει

Οι όμορφες πόλεις καταγράφονται σε φωτογραφικούς φακούς και σε κάμερες ασφαλείας

μα κανένα φιλμ δεν ανατυπώνει τη γιορτή τους.

Στήνουν οδοφράγματα χωρίς αντικαταθλιπτικά, βιταμίνες και παυσίπονα

Δεν βιάζονται να γυρίσουν σπίτι

Δεν κρατούν κεριά

Δεν έχουν ανάγκη από ποπ κορν σε σκοτεινές αίθουσες.

Στις όμορφες πόλεις οι ήχοι σπασμένων κρυστάλλων ακολουθούν αρμονικές ταλαντώσεις

Δεν μιλούν για το αύριο γιατί ζούνε το τώρα.

Δεν αντιλαμβάνονται το σκοτάδι

μέχρις ότου φτάσει αργά το φως.

Οι όμορφες πόλεις δεν χρειάζονται χειροκροτητές

και κρατούν μοβ ομπρέλες χωρίς να βρέχει.

Έχουν τα μάτια μπλε από τις σειρήνες των ασθενοφόρων

και γι’ αυτό τα ιστορικά κτήρια τους είναι περιττά.

Ένα ποιήμα απο τον φίλο και γνωστό Γάκη 

Διότι η ποίηση θα νικήσει ότι και να γίνει…θα γίνει πολιτισμός αντίστασης σε μια ρημαγμένη Ελλάδα που γεύεται τους καρπούς της ήττας, του ψέμματος και της πνευματικής ένδειας.

O πολιτισμός του κώλου

Δυστυχώς με θλίβει το γεγονός ότι η Ελλάδα δεν έχει αγωνίες, δεν έχει το πολιτιστικό μέτωπο που έπρεπε για να μην περάσει το μνημόνιο 2, δεν βλέπω κανένα πνευματικό άνθρωπο αυτής εδώ της ρημαγμένης χώρας να κάνει μια κίνηση ώστε να δημιουργηθεί και στην πράξη ένα μέτωπο αντιμνημονιακό που θα θέλει μια Ελλάδα ανεξάρτητο κράτος και τους πόλίτες αυτής, είτε Έλληνες, είτε ξένους(για να μην μας κατηγορήσουν ορισμένα δήθεν διεθνιστικά άτομα) να ζούν με τις καλύτερες συνθήκες.

Διότι στο σημερινό κράτος οι  Έλληνες και οι  μετανάστες πληττόνται απο την ανεργία, απο τα χαράτσια και απο την επιθετική πολιτική των δανειστών μας.

Αντί για αυτό να έχουμε τους καλλιτέχνες που κάποτε ήταν η αρχή της πήγης της χώρας, έχουμε μόνο τον Μίκη Θεοδωράκη έναν άνθρωπο 87 ετών και τον Ντίνο Χριστιανόπουλο και μερικούς άλλους μεμονωμένους καλλιτέχνες άνω των 50.

Αντί να δημιουργηθεί μια κίνηση καθαρά συμβολική έτσι ώστε ποιητές ζωγράφοι, γλύπτες, τραγουδιστές και συγγραφείς να δημιουργήσουν μια νέα αντιστασιακή σχολή που θα αναδείξει την σημερινή εικόνα οι περισσότεροι  σοκαρισμένοι και φοβισμένοι βγάζουν τον σκασμο.

Που ειναι ρε μάγκες οι πένες γιατί τις κρύβεται, γιατί φοβάστε να γράψετε για το φώς και έχετε ερωτευθεί το σκοτάδι;

Μερικοί άλλοι  βγάζουν μερικά επαναστατικά τραγουδάκια, είτε κάνουν μερικές συνεντεύξεις και λένε ότι εντάξει εμείς φταίμε τώρα ας τα λούστούμε τώρα(διαλύοντας και μοιράζοντας ίδιες ευθύνες σε όλους).

Κλασσική περίπτωση βλάβης που δημιούργησε ο εγκέφαλος τους που ακόμα ζεί στις υπέροχες ανέραστες ψευδαισθήσεις τους…

Δεν μπορώ να το πιστέψω πως ο πνευματικός κόσμος ειναι τόσο μα τόσο αποχαυνωμένος και τόσο φοβισμένος, ειλικρινά που ειναι οι ποιητές  που ειναι οι συνθέτες να εμπνεύσουν την νέα γενιά όπως έγινε και επί Χούντας και στην Γερμανική κατοχή του 1940;

Συνέχεια βλέπω δυστυχώς  όλους τους ίδιους και τους ίδιους, και όχι μόνο αυτό αλλά βλέπω και ορισμένους όταν γίνονται πορείες, είτε τους καλεί κάποιος κλάδος(βλέπε η ΓΣΕΕ η οι αγανακτισμένοι να σκάνε μύτη για να πουλήσουν λίγο αντίδραση).

Οι πνευματικοί άνθρωπο έχουν λουφάξει στα κρατικά βιβλία, στις κρατικές επιχορηγήσεις θεάτρων, στους στενούς κύκλους της ψευτοκουλτούρας  και στους εκδοτικούς οίκους που τους πουλάν στην αγορά για μερικά τάλαντα(όπως έλεγε και ο ποιητής Γιάννης Σκαρίμπας).

Έυχομαι είτε να ξυπνήσουν σύντομα απο το κώμα τους, η να ψοφήσουν εκεί μέσα στην ανυπαρξία τους και όταν ασκούν κριτική να τους πετάνε κόπρανα φρέσκια τράγου.

Ευτυχώς που υπάρχουν κάποιοι που ακόμα αγωνίζονται, βγάζουν ποιήματα τραγουδάνε για τον κόσμο και κάνουν την δική τους αντίσταση σε ατομικό επίπεδο, όπως ο Θάνος Ανεστόπουλος που τον ξεχωρίζω μέσα στην γενική καταχνία των σφουγγοκωλάριων καλλιτεχνών που βολεύτηκαν στις καρέκλες των θέλων τους.

Είναι απο τους λίγους όρθιους ποιητές καλλιτέχνες που ξεχωρίζει.

Καλό ταξίδι αγαπημένε ποιητή της εικόνας

Δυστυχώς ο μεγάλος ποιητής-σκηνοθέτης Θόδωρος Αγγελόπουλος ειναι νεκρός απο τροχαίο.

Την είδηση την διάβασα και με συγκλόνισε διότι αυτός ο μεγάλος σκηνοθέτης πέθανε με ένα άδοξο τρόπο αφού κατά πάσα πιθανότητα αστυνομικός πάτησε τον μεγάλο σκηνοθέτη…

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Έκανε νομικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, τις οποίες εγκατέλειψε πριν πάρει το πτυχίο του. Το 1961 έφυγε στο Παρίσι, όπου αρχικά παρακολούθησε στη Σορβόννη μαθήματα γαλλικής φιλολογίας και φιλμογραφίας, καθώς και μαθήματα εθνολογίας και στη συνέχεια μαθήματα κινηματογράφου στη Σχολή Κινηματογράφου IDHEC και στο Musée de l’ homme. Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα το 1964 και μέχρι το 1967 εργάστηκε ως κριτικός κινηματογράφου στην εφημερίδα Δημοκρατική Αλλαγή, μαζί με τον Βασίλη Ραφαηλίδη και την Τώνια Μαρκετάκη. Με τον κινηματογράφο άρχισε να ασχολείται το 1965 και το 1968 παρουσίασε την πρώτη του μικρού μήκους ταινία, Εκπομπή, στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Το 1970, η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, Αναπαράσταση, κέρδισε το πρώτο βραβείο στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, καθώς και άλλες διακρίσεις στο εξωτερικό, και σηματοδότησε την αυγή του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου. Έκτοτε, οι ταινίες του έχουν συμμετάσχει σε πολλά διεθνή φεστιβάλ και έχει κερδίσει πολλά βραβεία, τα οποία τον καθιέρωσαν παγκοσμίως ως έναν από τους σπουδαιότερους σκηνοθέτες του σύγχρονου κινηματογράφου. Πολλά αφιερώματα που τιμούν τη δουλειά του Θόδωρου Αγγελόπουλου έχουν πραγματοποιηθεί σ’ όλο τον κόσμο. Έχει αναγορευθεί επίτιμος διδάκτορας των Πανεπιστημίου των Βρυξελλών, του Πανεπιστημίου X Ναντέρ (Nanterre) στο Παρίσι και του Πανεπιστημίου του Έσσεξ (Essex). Μαζί με τον Βασίλη Ραφαηλίδη υπήρξε συνιδρυτής του περιοδικού Σύγχρονος Κινηματογράφος. Στις 24 Ιανουαρίου 2012, όντας πεζός, τραυματίστηκε σοβαρά από διερχόμενη μοτοσυκλέτα στο διάλειμα των γυρισμάτων της νέας του ταινίας «Η άλλη θάλασσα» στη Δραπετσώνα.

Φιλμογραφία

Για μένα θα παραμένει μια μεγάλη φυσιογνωμία που έγραψε την δικιά του ιστορία, ζούμε σε μια εποχή που η ποίηση η ευαισθησία και ο ενθουσιασμός πολεμιέται απο το καπιταλιστικό σύστημα που μας θέλει σκλάβους, μίζερους και άβουλους ο Θοδωρής Αγγελόπουλος με το μεγάλο έργο του μας έδειξε ότι υπάρχει κάτι το διαφορετικό μια άλλη μορφή και σίγουρα θα παραμείνει με διαφορά ο πιο σπουδαίος ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ που υπήρξε στην Ελλάδα και σε παγκόσμιο στερέωμα.

Να είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει

ΥΓ

Ρίχτε μια ματιά και στο αρχείο της έρτ στο ντοκυμαντέρ η ιστορία των χρόνων μου

 

Μοναχικός Δεκέμβρης(θεραπεία ενάντια στην κατάθλιψη)

H πορεία αν δεν είναι σταθερή δεν σε βγάζει πουθενά

Κανένα πλοίο χωρίς πυξίδα δεν ξεκινά

Όλα μοιάζουν υπέροχα αλλά ειναι τόσο μόνα

Δεν έχεις κάποιο πρόσωπο για να το μοιραστείς

Σκιές χάνονται σε τούτη την πόλη

Ειναι άδεια τα μαγαζιά

Πεζόδρομοι χωρίς αρχή μέση αλλά με έντονο φινάλε

Άνθρωποι και στολίδια γίνονται ένα

Όλα έχουν χρήση για ένα συγκρεκριμένο διάστημα

και μετά τι;

Μοναξιά λύπη και επιβίωση

Σε μια εποχή τόσο ξενέρωτη το να γράφεις ποίηματα

το να αγγίζεις τον άλλον αληθινά χωρίς άγχη και προβλήματα

Να μιλάς μαζί του να χαμογελάς χαζά δίχως ουσία

Ειναι σημάδι υγείας, διότι πολύ απλά δεν σε θέλουν υγιή

Σε θέλουν προβληματισμένο στους δρόμους να σκύβεις και να παραμιλάς…

Καλήμερα να λές ορθά κοφτά

Ο νέος άνθρωπος κρίνεται και δεν χαίρεται

Ποντάρει στην αποτυχία του άλλου

Πλέον ζούμε στο τώρα αυτό που έχουμε και με αυτό θα πορευτούμε

Για αυτό κάψε την μοναξιά τούτο τον Δεκέμβρη

Τα πλαστικά στολίδια δεν φέρνουν την ευτυχία

Μέθυσε και γέλα με το τίποτα αυτή ειναι η θεραπεία

Βαρύ τίμημα

Βαρύ το τίμημα

Να σηκώνεις ολομόναχος  τον δικό σου σταυρό

Όταν γεννήθηκες ήταν σκοτάδι

και όταν πέθανες γέμισε ο κόσμος φώς

Η φύση γεννάει ζωγραφιές

και ο λόγος σου σπέρνει λουλούδια στο διάβα του

Κανείς δεν πρόσταξε τα στήθη του να σε υπερασπιστεί

Φοβήθηκε την εξουσία των Ρωμαίων

Ο λαός πλάνος γελάει πίνοντας στα καπηλειά νόθο ποτό

Στην τηλεόραση χάνεται σκέπτικος ο κοινός μας νούς

Παιδεία καμία σε όλα τα βιβλία κρύβονται οι νωθροί καιροί

Αλλά πάντοτε το δίδαγμα παραμένει ίδιο

Και το τίμημα τούτο βαρύ

Γλυκό σαν μια ανάσταση που τόσο καρτερούμε

Μια πρώτη προσπάθεια

Μια πρώτη προσπάθεια μέσω wordpress για ορισμένες  πολιτιστικές σκέψεις δια μέσω του ηχου και της εικόνας.

Διότι στους ζόρικους καιρούς που βιώνουμε και ζούμε, καλό είναι να δώσουμε τα όμορφα πράγματα στον κόσμο και όχι στην μίζερη πραγματικότητα…

ΥΓ

Το πρώτο post αφιερώνεται στον Νίκο Παπάζογλου που έφυγε τόσο ΑΔΙΚΑ απο κοντά μας…

Τσεκάρετε στην παρακάτω ιστοσελίδα ένα μικρό αφιέρωμα

http://www.apn.gr/music/greek-music/%CE%BD%CE%AF%CE%BA%CE%BF%CF%82-%CF%80%CE%B1%CF%80%CE%AC%CE%B6%CE%BF%CE%B3%CE%BB%CE%BF%CF%85-%CE%B1%CF%86%CE%B9%CE%AD%CF%81%CF%89%CE%BC%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%AD%CE%BD%CF%84/