O πολιτισμός του κώλου

Δυστυχώς με θλίβει το γεγονός ότι η Ελλάδα δεν έχει αγωνίες, δεν έχει το πολιτιστικό μέτωπο που έπρεπε για να μην περάσει το μνημόνιο 2, δεν βλέπω κανένα πνευματικό άνθρωπο αυτής εδώ της ρημαγμένης χώρας να κάνει μια κίνηση ώστε να δημιουργηθεί και στην πράξη ένα μέτωπο αντιμνημονιακό που θα θέλει μια Ελλάδα ανεξάρτητο κράτος και τους πόλίτες αυτής, είτε Έλληνες, είτε ξένους(για να μην μας κατηγορήσουν ορισμένα δήθεν διεθνιστικά άτομα) να ζούν με τις καλύτερες συνθήκες.

Διότι στο σημερινό κράτος οι  Έλληνες και οι  μετανάστες πληττόνται απο την ανεργία, απο τα χαράτσια και απο την επιθετική πολιτική των δανειστών μας.

Αντί για αυτό να έχουμε τους καλλιτέχνες που κάποτε ήταν η αρχή της πήγης της χώρας, έχουμε μόνο τον Μίκη Θεοδωράκη έναν άνθρωπο 87 ετών και τον Ντίνο Χριστιανόπουλο και μερικούς άλλους μεμονωμένους καλλιτέχνες άνω των 50.

Αντί να δημιουργηθεί μια κίνηση καθαρά συμβολική έτσι ώστε ποιητές ζωγράφοι, γλύπτες, τραγουδιστές και συγγραφείς να δημιουργήσουν μια νέα αντιστασιακή σχολή που θα αναδείξει την σημερινή εικόνα οι περισσότεροι  σοκαρισμένοι και φοβισμένοι βγάζουν τον σκασμο.

Που ειναι ρε μάγκες οι πένες γιατί τις κρύβεται, γιατί φοβάστε να γράψετε για το φώς και έχετε ερωτευθεί το σκοτάδι;

Μερικοί άλλοι  βγάζουν μερικά επαναστατικά τραγουδάκια, είτε κάνουν μερικές συνεντεύξεις και λένε ότι εντάξει εμείς φταίμε τώρα ας τα λούστούμε τώρα(διαλύοντας και μοιράζοντας ίδιες ευθύνες σε όλους).

Κλασσική περίπτωση βλάβης που δημιούργησε ο εγκέφαλος τους που ακόμα ζεί στις υπέροχες ανέραστες ψευδαισθήσεις τους…

Δεν μπορώ να το πιστέψω πως ο πνευματικός κόσμος ειναι τόσο μα τόσο αποχαυνωμένος και τόσο φοβισμένος, ειλικρινά που ειναι οι ποιητές  που ειναι οι συνθέτες να εμπνεύσουν την νέα γενιά όπως έγινε και επί Χούντας και στην Γερμανική κατοχή του 1940;

Συνέχεια βλέπω δυστυχώς  όλους τους ίδιους και τους ίδιους, και όχι μόνο αυτό αλλά βλέπω και ορισμένους όταν γίνονται πορείες, είτε τους καλεί κάποιος κλάδος(βλέπε η ΓΣΕΕ η οι αγανακτισμένοι να σκάνε μύτη για να πουλήσουν λίγο αντίδραση).

Οι πνευματικοί άνθρωπο έχουν λουφάξει στα κρατικά βιβλία, στις κρατικές επιχορηγήσεις θεάτρων, στους στενούς κύκλους της ψευτοκουλτούρας  και στους εκδοτικούς οίκους που τους πουλάν στην αγορά για μερικά τάλαντα(όπως έλεγε και ο ποιητής Γιάννης Σκαρίμπας).

Έυχομαι είτε να ξυπνήσουν σύντομα απο το κώμα τους, η να ψοφήσουν εκεί μέσα στην ανυπαρξία τους και όταν ασκούν κριτική να τους πετάνε κόπρανα φρέσκια τράγου.

Ευτυχώς που υπάρχουν κάποιοι που ακόμα αγωνίζονται, βγάζουν ποιήματα τραγουδάνε για τον κόσμο και κάνουν την δική τους αντίσταση σε ατομικό επίπεδο, όπως ο Θάνος Ανεστόπουλος που τον ξεχωρίζω μέσα στην γενική καταχνία των σφουγγοκωλάριων καλλιτεχνών που βολεύτηκαν στις καρέκλες των θέλων τους.

Είναι απο τους λίγους όρθιους ποιητές καλλιτέχνες που ξεχωρίζει.

Advertisements

Eλληνικο χιπ χοπ αφιέρωμα στους καλλιτέχνες που γουστάρω μέρος πρώτο

Γεια χαρά, είπα σήμερα να μιλήσω λίγο για το Ελληνικό Χιπ Χοπ, μια παρεξηγημένη κατα πολλούς μουσική, δεν ειμαι και φαν της ξένης hip hop.

Ποτέ δεν γούσταρα τους Run DMC η τους LLcoolj, είτε τους cypress hill, τον φλωρό που έφτιαξε η μουσική βιομηχανία eminem ελάχιστες μπάντες μου άρεσαν όπως οι Μεξικανοί molotov, ο Γάλλος mc solaar, οι Γάλλοι Suprême NTM, οι Βρετανοί Stereo Mcs και φυσικά τους Gorrilaz.

Μεγάλωσα με Ελληνική μουσική χιπ χοπ, αφου ειμαι παιδί των 90s, γενικά η μουσική που παιζόνταν τότε εκτός απο το Grunge ήταν το χιπ χοπ.

Στην Ελλάδα άρχισε γύρω στις  αρχές δεκαετίας 90 με δύο μπάντες που έπαιζαν αυτό το είδος, τους FFC και τους Active Member.

Τότε δεν υπήρχαν κόντρες και φαμίλιες πυο διαμόρφωθηκαν αργότερα και με βάση αυτές τις μπάντες που έκαναν την άρχη, έσκασαν μύτη οι Going Through, Βαβυλώνα, Νέβμα, Razastaar και άλλοι πολλοί.

Μια γενική άνοιξη του χιπ χοπ που σίγουρα ήταν και ένα εμπορικό είδος που πουλάγε σε Αμερικά και Ευρώπη, εκτός απο Ελλάδα, υπόγεια λαιβ στο ΑΝ και σε μαγαζιά σαν το Ρόδον ήταν τα πρώτα που έκαναν εμφανίσεις διάφοροι καλλιτέχνες.

Σιγά σιγά τα φαρδιά παντελόνια ήρθαν στην μόδα και τα ανάποδα καπέλα, μέχρι και τις σημερινές κουκούλες(που τις φορούσαν οι μάυροι στα γκέτο της δεκαετίας 90)

Μια μόδα που πραγματικά αν και μου άρεσε κάπως η μουσική αυτή με ξενέρωνε λίγο γιατί ήταν Αμερικανοφερτή και δήθεν στην κουλτούρα την δικιά μας.

Παρόλα αυτά τα δείγματα της σκηνής στην αρχή της, ήταν όμορφα μπάντες 5  γούσταρα.

  1. FFC: Γιατί είχαν αυθεντικό στίχο και παλιά old school τακτική, φοβερό ραπαρισμά και ξεχώριζαν για την μοναδικότητα στα λόγια
  2. Active Member: Σίγουρα οι έξι πρώτοι δίσκοι τους για μένα θα μου μείνουν αξέχαστοι, μύθοι του βάλτου για μένα με διάφορα ένα απο τα διαμάντα του Ελληνικού χιπ χοπ, αν και έχουν μπεί σε μια διαδικασία κόντρας εξαιτίας της προσωπικότητας του Μιχάλη Μυτακίδη(B.Dfoxmoor) δεν παύουν ακόμα και σήμερα να ακούγονται και σοβαρά τους εκτιμώ στην σκηνή, παρόλες τις μαλακίες που ακούγονται δεξιά και αριστερά.
  3. Άγνωστοι-Γνωστοι:Μια σπουδαία μπάντα με δυνατό fresstyle πάντα τους πήγαινα για την αλητεία τους, όπως ο Εισβολέας και ο Γέλως, ειναι και γνωστοί σαν Άλφα Γάμμα
  4. Βσβυλώνα:Απο τις πρώτες δυνατές αλήτικες μπάντες(το policemania ειναι το μοναδικό τραγούδι που λέει αλήθειες για την αστυνομία)
  5. TXC:Ίσως απο τις πιο επαναστατικές μπάντες, βέβαια απο το 2001 και μετά έγιναν Εθνικιστές και χρυσαυγίτες, μια μπάντα πραγματικά underground αλλά ίσως και εκφραστής της νεολαίας που αντιδράει, για μένα την γεύση του μένους την θεωρώ ίσως απο τις πιο αγαπημένες μου χιπ χοπ Ελληνικές επιλογές.

Για αρχή θα βάλω 5 για μένα κορυφαία τραγούδια απο τις 5 μπάντες,  στο δεύτερο μέρος θα αναφερθω και στις σημερινές επιλογές που γουστάρω απο το Ελληνικό χιπ χοπ

Καλή ακρόαση

 

Θα τα πούμε αλάνια μείνετε αληθινοί και όχι δήθεν

Φαυλο-κρατία παντού

Γενικά δεν πιστεύω ότι μόνο με Αγανάκτηση στις πλατείες, μπορεί να αλλάξει κάτι, γενικά να παλεύουμε για τα δικαιώματα μας, είναι κατ’ αρχήν το θετικό, ειδικά όταν βλέπουμε νεαρά άτομα να κατεβαίνουν στο δρόμο για να περάσουν το μήνυμα της αντίστασης.

Αγανακτώ λοιπόν δεν σημαίνει τυφλή οργή η απλή διαμαρτυρία αλλά μια συγκεκριμένη στοχευμένη οργή εναντίο του σάπιου συστήματος του Καπιταλισμού και της ψευτό Ευρωπαικής Ένωσης.

Το θέμα δεν είναι Ελληνικό μόνο, δεν νομίζω ότι πρέπει να διαχωρίζουμε την θέση μας απο κάποιο άλλο Ευρωπαικό λαό.

Ο Ιταλός πολίτης πάσχει και αυτός απο ένα μίζερο σύστημα, με υψηλή ανεργία και με σκληρά μέτρα λιτότητας

Στο 9,7% διατηρήθηκε και στο τρίτο τετράμηνο του 2010 το ποσοστό ανεργίας στη Γαλλία, σύμφωνα με τη Στατιστική Υπηρεσία της χώρας όπως διαβάζω στο newsbeast

Στην Ολλανδία ο κόσμος απεργεί για τα νέα μέτρα που ετοιμάζει η δεξιά-ακροδεξιά νεοφιλέλευθερη κυβέρνηση .

Βλέπουμε λοιπόν ότι σε αρκετές χώρες της Ευρώπης τα πράγματα δεν πάνε όπως πρέπει, η οικονομική κρίση που δημιούργησε το τραπεζικό σύστημα πλήττει και άλλα Ευρωπαικά κράτη, εκτός Ελλάδος.

Αν λοιπόν συντονιστούμε όλοι  οι κάτοικοι της Ευρώπης, Έλληνες, Γάλλοι,Ιταλοί κλπ και απαιτήσουμε μια Δημοκρατία κοινή με νόμους και με σεβασμό προς το σύνταγμα και στην διαφορετικότητα του κάθε λαού, τότε θα επιβιώσει η Ευρωπαική Ένωση, αλλιώς να το διαλύσουμε το μαγαζί γιατί πλέον δεν εξυπηρετεί τίποτα άλλο απο τις αρπακτικές διαθέσεις των αγορών.

ΥΓ

Επέλεξα να κλείσω με  Διάφανα Κρίνα που για μένα ήταν και παραμένουν απο τις σπάνιες μπάντες του  Ελληνικού ΡΟΚ που μαζί με τις Τρύπες έπαιξαν ίσως αυθεντικό ΡΟΚ με Ελληνικό στίχο(τώρα πλέον το Ελληνικό Ροκ έχει πεθάνει).